Zonnepanelen

Het zonnepanelendilemma.

De oplossing van het drinkwaterprobleem in Afrika zit 20 meter onder de grond. Naar deze diepte graven de mensen dan ook, de zogenaamde open putten. Soms zeer gevaarlijke constructies waar het water met een emmer of wat er op lijkt en een koord naar boven gehaald wordt. De omwalling van deze putten, als ze er al is, is zéér dikwijls in extreem slechte staat met het gevolg dat er van alles en nog wat invalt. Ook mensen en dus zeer frequent kinderen, met uiteraard fatale gevolgen. In het regenseizoen overstromen hun lokale “toiletten”, een gat in de grond, waarna de hele brij in hun putten verdwijnt… Alle gegraven putten die wij al gecontroleerd hebben zijn dan ook uitermate sterk bacteriologisch vervuild, met alle gevolgen van dien… Ziekten zoals buikloop, zelfs cholera, wormen en difterie zijn dan ook schering en inslag.

Wij boren dan ook naar de tweede waterlaag die zich situeert tussen 35 en 50 meter diepte. Te diep om naar te graven, afgedekt door een harde klei-steen laag en dus nog fris en zuiver. Het oppompen gebeurt dan ook via een boorgat waarin wij een pomp steken met het nodige vermogen om het water niet alleen boven te brengen maar ook met de nodige druk en debiet over de dorpjes te verspreiden. Dit vraagt kracht en dus elektrisch vermogen. Vermits in de afgelegen dorpjes waar GamMol actief is geen elektriciteit voorhanden is, was het gebruik van een generator toen de meest logische oplossing. Zonnepanelen waren toen wij het eerste watersysteem gebouwd hebben (in 2007) ook al ter beschikking, maar hadden (en hebben ze nog) een paar tamelijk vervelende eigenschappen.

Zonnepanelen hebben uiteraard wel graag zon, maar worden niet graag war! Eigen aan silicium verbindingen daalt het rendement van een zonnepaneel met 0,5% per graad Celsius boven 20 graden. Wij hebben ginds al paneeltemperaturen van 85°C gemeten! Dit betekent dat in dit geval het rendement op de opbrengst van het paneel met 32% (1/3!) naar omlaag gaat, zomaar… Deze hoge temperaturen hebben ook het nadeel dat de levensduur van de panelen zelf bedreigd wordt. Daarom hebben wij het gebruik van panelen in het begin wat “afgehouden” en de voorkeur aan generatoren gegeven.

Al vrij snel ervaren wij echter dat de kosten voor de benzine in veel gevallen te hoog is voor de inwoners. Zich organiseren en een sluitend –geldophaalsysteem- ontwikkelen zit er echt niet in. Komt er nog bij dat niet iedereen zijn Dalassie bijdroeg en toch water kwam halen… een doorn in het oog van zij die wel betaalden en er dus op hun beurt mee ophielden. Ook het feit dan ook mensen uit nabijgelegen dorpen gratis kwamen water halen deed de deur dicht en was soms de aanleiding tot conflict situaties.

Daarom hebben wij dan toch maar besloten om al onze installaties om te bouwen naar zonenergie, de twee laatsten komen immers in 2015 aan bod. Krijgen wij toch problemen, dan hebben wij een koelsysteem in onze “kast met oplossingen”. Laat ons echter hopen dat het niet zover zal komen…